Ο έρωτας έσβησε όχι όμως και η αγάπη!

Τελικά δεν ήταν εμμονή. Όπως μια μητέρα που ψάχνει το χαμένο της παιδί επί χρόνια απο αγάπη, έτσι και εγώ κυνηγούσα τον έρωτα συνέχεια. Η μητέρα έχασε την ελπίδα να βρει το χαμένο της παιδί όπως και εγώ έχασα την ελπίδα αλλά και τον έρωτα, μόνο που η αγάπη έμεινε. Η αγνή αγάπη του ανθρωπου που τον κάνει πιο δυνατό για τη συνέχεια. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει θαυματουργά πράγματα με οδηγό τη ψυχή και την καρδιά και βεβαιώς να εμπνευστούν οι πράξεις του απο ανθρώπους που αγάπησε και τον αγάπησαν. Μία απο αυτούς ήσουν εσύ.

Σε ευχαριστώ για όλα.

Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις.

Σκεψεις: Γιατι μου το κανεις αυτο?? Γιατι?

 Ξερω οτι τοσα χρονια ημουν καψουρης μαζι σου και δεν επαψα ποτε να σε κυνηγαω γιατι παντα πιστευα οτι θα κερδιζα την καρδια σου! Περασαμε πολλα μαζι και χαρες και λυπες αλλα παντα με εβλεπες σαν φιλο, και παρολο που σε ειδα ερωτικα συνεχιζαμε να καναμε παρεα! 2 φορες τον τελευταιο καιρο σταματησαμε να εχουμε επικοινωνια γιατι ηθελες και ηθελα να ξεκουραστω απο αυτο το κυνηγι. Και ομως εκει που αρχιζα να βρισκω την ηρεμια με πηρες τηλεφωνο γιατι σου ελειψα! Και η δευτερη φορα ηταν και φαρμακερη! Με ενημερωσες οτι παντρευεσαι το καλοκαιρι! Γιατι το εκανες αυτο? Αφου ηξερες οτι ημουν γερα ερωτευμενος μαζι σου!!! Γιατι νομιζες οτι το ξεπερασα? Οχι λαθος θελω να το ξεπερασω αλλα δεν με αφηνεις!!!!!! Καταλαβε το θελω να σε στηριξω οπως εκανα παλια αλλα δεν γινεται!!!! Ξερω οτι θελεις να μοιραστεις αυτη τη χαρα μαζι μου αλλα δεν γινεται!! Μακαρι να μπορουσα να συμμετεχω και εγω στην ευτυχια σου αλλα δεν μπορω! καταλαβε με ποναω απιστευτα!!!!!!!!


Μακαρι να ημουν στον κοσμο μου και αναισθητος και να σκεφτομουν αλλα πραγματα!

Να περνας ομορφα στη ζωη σου και Σ 'αγαπω!!!

Το κυκνειο ασμα!

Ο χαμένος ρομαντισμός της εποχής μας

Γεια χαρά σε όλους μετά από πολύ καιρό.

Είχα μεγάλο χρονικό διάστημα στο προσωπικό μου ιστολόγιο λόγω υποχρεώσεων γεγονότων κτλπ. Νομίζω όμως πως τώρα είναι η κατάλληλη ώρα.
Αφορμή στάθηκαν πολλά γεγονότα και καταστάσεις που με έβαλαν σε σκέψεις. Ένιωθα σαν κάποιος να προσπαθεί να με αλλάξει σαν άνθρωπο. Συζητώ τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και οι μεγάλοι άνθρωποι σε ηλικία να μου λένε ότι φάγανε τα ψωμιά τους και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι., οι νέοι να λένε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Βλέπω νεαρά ζευγάρια να χωρίζουν σχεδόν αμέσως σαν να μην θέλουν να δεχτούν τα ελαττώματα του/της συντρόφου να μην θέλει κανείς από τους 2 να κάνει κάποια υποχώρηση και να ψάχνουν τον τέλειο άνθρωπο και την αγάπη μέσα από τα περιοδικά ομορφιάς και την τηλεόρασης.

Σκέψεις: Κάπου θα σε βρω

Μπορει να εισαι κρυμενη πισω απο μια πετρα

η μπορει να εισαι στο δασος πισω απο κατι δεντρα

σε ψαχνω συνεχεια γιατι εισαι η δικα μου ελπιδα

αλλα οπου και να σαι θα σε βρισκω σε ηλιο βροχη και καταιγιδα

μα και αν παλι δεν σε βρω θα αγαπησω τη μοναξια

οπου εκει θα βρω την δικια μου παρηγορια

σε παρακαλω ομως μην που παιζεις κρυφτο

δεν αντεχω γιατι ζω σε ενα κοσμο σκληρο

μπορει να εισαι κρυμμενη μεσα στης θαλλασας το βυθο

μα να κατεβω εκει κατω ειναι λιγο χλωμο

οπου και να εισαι θα ερθω να σε βρω

μπορει να εισαι κρυμμενη μεσα στο γρασιδι 

και ομως ξερω οτι η ζωη ειναι ενα παιχνιδι

μπορει να βρισκεσαι πανω σε βουνα

μα που να φτασω εκει πανω ειναι πολυ ψηλα

μπορει να εισαι κρυμμενη πισω απο ενα βραχο

η ακομη να βρισκεσαι πισω απο ενα θαμνο

πολλες φορες σε βρισκω μα συνεχεια σε χανω

ετσι η θλιψη με παιρνει απο κατω

και η ψυχολογια μου εχει φτασει στο πατο 

Σκέψεις: Μεσα απο τα ματια ενος παιδιου

Μια καθημερινη μερα σαν ολες τις αλλες ξεκινα. Κατεβαινω στη σταση του λεωφορειου για να παω στο κεντρο της πολης για δουλειες. Μπαινοντας στο λεωφορειο η ιδια χλωμη εικονα οπως καθε φορα. Ανθρωποι να σε κοιταζουν παραξενα, ανθρωποι με κατεβασμενα προσωπα σκεφτομενοι τα προβληματα της εποχης. Το κλιμα με απωθουσε και δεν μου αρεσε αυτο που εβλεπα. Το κλιμα της μιζιερας ηταν εντονο αλλα εμενα δεν με πειραζε καθως εχω μαθει απο αυτες τι καταστασεις και μεσα στο σκοταδι να βρισκω το φως.
Σε μια απο τις στασεις του λεωφορειου ανεβαινει μια μητερα με ενα μωρο  στην αγκαλια οπου καθονται ακριβως στο μποστινο μου καθισμα. Tο μωρο εμοιαζε σαν ενας μικρος αγγελος και αυτο που του ελαμπε παρα πολυ ηταν το χαμογελο του. Αμεσως μια ζωντανια βγηκε μεσα στο λεωφορειο καθως ολοι χαμογελουσαν οταν το εβλεπαν.

Σκέψεις: "Έφυγες"

Καλησπερα και καλη χρονια αε ολους με υγεια αγαπη και ευτυχια. Η επομενη αναρτηση λογικα αν δεν γινει στο επομενο χρονικο διαστημα  θα γινει στα τελη Φλεβαρη λογω εξεταστικης και θα αναφερεται σε ενα προβληματισμο που εχω .οσον αφορα την επικοινωνια και ειδικα των νεων ανθρωπων

Καλη συνεχεια σε ολους

Ακολουθει η παρακατω αναρτηση

Σε εψαχνα από τα παιδικα μου χρονια

Συνεχεια σε αναζητουσα

Δεν ηξερα πως ησουν

Γιατι δεν σε ειχα ξαναδει ποτε

Και ουτε σε ειχα νιωσει

Και τελικα σε βρηκα ένα βραδυ

Οπου το χαμογελο σου ελαμπε μεσα στο σκοταδι

Με προσεγγισες και ετσι σου ανοιχτηκα

Με ενιωσες σε ενιωσα

Και μετα από λιγο καιρο ανακαλυψα ότι κατι ιδιαιτερο ειχες

Αμεσως τα τα λουλουδια ανθισαν

τα συννεφα αγκαλιασαν τα βουνα

Τα πουλια αρχησαν να κελαηδουν

και ένα ουρανιο τοξο να γεμιζει με χρωματα το τοπιο

ο κοσμος μου αλλαξε

και τα παντα θυμιζαν ένα μικρο παραδεισο

οπου όλα κυλουσαν τοσο ομορφα και τοσο γλυκα

Σκέψεις: Το κύκνειο άσμα!

Καλησπερα καλησπερα

Λενε πως ο ερωτας είναι τυφλος και δεν εχει λογικη. Εγω ειπα ναι καθως το εζησα από πρωτη ματια. Ειμαστε φτιαγμενοι από σαρκα και όμως πολλες σχεσεις που εχουμε με ανθρωπους που αγαπαμε είναι μαρμαρινες. Πως γινεται αυτό? Ισως ο εγωισμος να προδιδει τους εαυτους μας και να χανουμε την επαφη μας με τον συνανθρωπο. Για εμας υπηρχε η αγαπη, μονο που την εβλεπε ο καθενας από άλλη οπτικη γωνια. Ετσι λογω της διαφορετικοτητας που ειχε βρεθηκε μια πινακιδα στο δρομο οπου εγραφε “Εδώ χωριζουν οι δρομοι σας“. Και ετσι εγινε, ειχαμε  πει ότι δεν θα αφησουμε την διαφορετικοτητα να χαλασει όλα αυτά που ζησαμε, αλλα όπως περνουσε ο καιρος , δυστηχως δεν γινοταν αλλιως. Σε καποια στιγμη το εβλεπα να ερχεται.  Hταν κατι που ερχοταν από μονο του και κάθε φορα που τσακωνομασταν μας προειδοποιουσε. Ειχες πει ότι δεν αφηνες κανεναν ερωτα να πατησει πανω αλλα αυτό δεν μας το εγγυάται κανεις. Επισης ειχες πει ότι δεν ειχες κανεναν αλλον ανθρωπο που σε αγαπησε τοσο πολύ μα ολο και καποιος θα βρεθει στο μελλον να σε αγαπησει πιο πολύ από μενα και να σου δωσει αυτά που σου αξιζουν. Εγω αντιστοιχα ειχα πει ότι δεν πρεπει να καταστρεψουμε αυτό που αγαπαμε και όμως να που μερικες φορες χρειαζεται ώστε να κλεισει ενας κυκλος και να ανοιξει ενας νεος. Όλα τοσο ομορφα λογια που βγαινουν εκεινη τη στιγμη μα το μελλον φερνει διαφορετικα πραγματα.

Σκέψεις: Σεπτέμβριος 2010

Στο ταξιδι στην Ιθακη κουπι να τραβηξεις
Όλα τα προβληματα που θα βρεις να αντιμετωπισεις
με χαρα ολη τη ζωη σου να γεμισεις
και πανω στη γη σαν λουλουδι να ανθισεις
μπορεις ευκολα την ανοιξη της φυσης να μυρισεις
ολο το κοσμο με αγαπη να πλυμμυρισεις
τα βλεμματα του κοσμου μαγνητιζεις και από την ομορφια σου ξεχωριζεις
ένα ομορφο ερωτικο συνδυασμο προς τη ζωη βγαζεις
οποτε το χαμογελο σου βλεπω στη κορυφη με ανεβαζεις
μοιαζεις με Αγγελος Κυριου που στη Γη εχει κατεβει
και μενα η γοητεια σου συνεχεια με παρασερνει
τα χειλη σου θυμιζουν κοκκινο τριανταφυλλο μικρο
οπου ανθιζει και γεμιζει με χρωματα τον ουρανο
ακομη και όταν μεθω σκεφτομαι ένα κοσμο ονειρικο
θελω μεσα στη δικη σου αγκαλια να χαθω
να ξαναγινω παιδι μικρο και να ερωτευτω

Σκέψεις: To ταξίδι στη αιώνια γαλήνη

Ηταν ενα ομορφο  απογευμα ο καιρος καλος μας αφησε να κανουμε αυτα που θελαμε. Σε λιγη ωρα θα πηγαιναμε στ χωρο οπου επαιζαν ενα απο τα αγαπημενα μας συγκροτηματα. Θα παιζαν σε συναυλια μετα απο 2 ολοκληρα χρονια και με την αγωνια ζωγραφισμενη στα προσωπα μας οχι μονο γιατι μας ελειψε το συγκροτημα να τους δουμε  live αλλα και το οτι θα εβγαζαν σε λιγο καιρο cd, περιμεναμε πως και πως να δουμε πως θα ειναι τα καινουργια τραγουδια. Μπαινουμε στο συναυλιακο χωρο οπου κρατωντας λιγη μπυρα και ακουγωντας μουσικη που επαιζαν τα προηγουμενα συγκροτηματα προσπαθουμε σιγα σιγα να ζεσταθουμε και να εξοικοιωθουμε με το κλιμα το οποιο επικρατουσε

Σκέψεις: To κατι στη ζωη μας

Ενα πρωινο ξεκιναει σε ενα διαφορετικο μερος σε σχεση με τις αλλες μερες. Το πλοιο κατεφτασε επιτελους στο λιμανι. Πατωντας το ποδι εβλεπες το γκριζο να ειναι τριγυρω σου. Νεοκλασικα κτιρια ξεβαμμενα επηρεασμενα απο την οχι και τοσο ομορφη αγκαλια του νεφους και της σκονης. Φτωχοι στο δρομο να κοιταζουν αναμεσα στα σκουπιδια να βρουνε κατι σημαντικο για αυτους. διπλα ανθρωποι με το αγχος και το στρες εμφανες στα προσωπα τους να προσπαθουν να προλαβουν το λεωφορειο. Ο ενας να κοιταζει τον αλλον με μισο ματι σαν να νομιζει οτι παει να τον κλεψει. προσωπα θλιμμενα και σκυμμενα να περπατανε στο δρομο χωρις να ξερουν τι θελουν Μαλλον αυτη η ατμοσφαιρα της πολης τους εχει επηρεασει. Ισως ακομα πιο πολυ ολες αυτες οι ασχημες συγκηριες που γινονται στην εποχη μας με την ανεργια την οικονομικη ανασφαλεια και διαφορα αλλα. Ειπα μεσα μου ευτυχως που δεν ζω μεσα στη πολη αυτη να ειμαι και εγω σαν εναν απο αυτους. ομως μπορει να ειμαι σε καποια ησυχη πολη και να ειμαι δυσαρεστημενος με τον εαυτο μου. Μετα απο λιγο ειδα ενα καλο μου φιλο και με αφορμη αυτο που αντικρισα το πρωι του ειπα να ερθει μονιμα σε καποιο αλλο μερος που δεν θα εχει αυτο το δυσαρεστο κλιμα. Μου απαντησε δεν θελω να φυγω εδω εχω τα παιδια που ειναι προσκοπακια και τα προσεχω και τα αγαπω παρα πολυ και απο την αλλη εχω τη μπαντα οπου παιζω μουσικη και με τα παιδια περναω υπεροχα.

Ναι αυτος ο πολυ καλος μου φιλος δεν ηθελε να φυγει γιατι ειχε κατι το οποιο τον εκφραζε  ξεχνουσε τα δικα του προβληματα τον εκανε να  χαμογελαει και να περναει ομορφα. δεν επηρεαζοταν τοσο πολυ απο το κλιμα της πολης

Εσυ εχεις αυτο το κατι ωστε να ξυπνησεις την επομενη μερα με ενα μεγαλο χαμογελο και αισιοδοξια ωστε να ανοιξεις τα φτερα σου?